Latest Blogposts

Maatwerk-voor-een-ex-hengst

Juni 2009

El Blanco is nu bijna 8 jaar. Hij is 3 maanden geleden gecastreerd en het is nu juni 2009. Zoals al eerder gemeld, duurt het op deze leeftijd langer dat zijn testosteron uit zijn lichaam verdwenen is.

De verwachging is dat na een half jaar de hormonen wel zijn uitgewerkt. Dus tot die tijd is hij nog een ex-hengst en zeker geen ruin. Dus moet ik met hem omgaan als ex-hengst en zijn testosteron in goede banen leiden.

Als een (ex-)hengst op een nieuwe locatie komt is het altijd even puzzelen wat dit paard bevalt of juist niet bevalt. Uit menselijk oogpunt, denken we al snel dat het voor een paard fijn is om dag en nacht buiten te lopen, veel paarden te zien en veel vrijheid te hebben. Ook is een grote lichte stal met frisse lucht en een luik naar buiten fijn voor een paard, denken wij. Maar niet voor elk paard gaan deze vliegers op.

Stalling

El Blanco had in het begin een stal tegenover een ruin en naast twee andere ruinen. Daar stond hij als snel op zijn gemak. De stal was echter wat donker.

Een andere stal kwam vrij, ivm de verkoop van een paard, en deze stal had een luik naar buiten en meer zonlicht. Nou, als mens denk je, dat is fijn voor hem, we zetten hem in die stal. MIS. Het beviel hem helemaal niet, want voor zijn neus werd vaak een paard neergezet om gepoetst te worden, dus dat zorgde voor veel onrust.

Enfin, het idee van een stal met luik naar buiten leek mij toch goed en er was nog een andere stal die hieraan voldeet, op een rustiger plaats. WEER MIS. Het beviel hem helemaal niet en hij hinnikte veel en drentelde de hele tijd heen en weer.

Dus hij zijn zin: hij staat nu fijn weer op zijn vertrouwde plek, zonder luik naar buiten, met minder zonlicht, en is de rust zelve….

Hij kijkt lekker de stalgang in en het leven klopt weer voor hem.

Weidegang

Met de weidegang is het idem dito. Hij kan de hele dag buiten in een lekker weitje geheel voor hem zelf, maar dat bevalt hem niet, hij drentelt onrustig heen en weer. Dan hebben we nog een fijne grote paddock: leuk voor 10 minuten, lekker rollen en aan mest snuffelen, maar dan wordt hij onrustig. Dan de paddock voor aan de straat, nee bedankt. In de binnenbak dan? Is leuk voor 15 minuten, maar dan niet meer. Aangrenzend aan de ruinenwei dan, waarin zo’n 9 ruinen staan? Nee, veel te veel impulsen. Samen met de ruinen? Dat al helemaal niet. In een weitje naast een enkel ander paard? Ook niet.

Dus passen we zijn dagritme op zijn wensen aan. ’s Morgens gaat hij 10 minuten in de grote paddock. Voordat hij onrustig wordt gaat hij er weer uit. Rond het middaguur wordt hij getraind, op het tijdstip dat het het rustigst is op de dag. Trainen om 17 uur heeft geen zin, want dan worden er teveel paarden uit de wei gehaald en dat MOET hij in de gaten houden. Na de training loopt hij nog een kwartiertje in de binnenmanege rond op zijn gemakje.

Aan het eind van de dag is het bingo: Wat hij het fijnst vindt is als ALLE paarden aan het eind van de dag op stal staan en dat hij dan lekker kan scharrelen in de grote wei. Dan heeft hij het rijk alleen en is hij 20 minuten zoet met alle mesthopen besnuffelen. En daarna gaat hij uitgebreid rollen en dan lekker op zijn gemakje grazen.

Moraal van het verhaal

Wat ”welzijn” voor een paard is, is voor ieder paard verschillend. ”Welzijn” is maatwerk. Het is een poging wagen vanuit een menselijk idee, daarmee soms de plank misslaan en dan op zoek gaan wat het paard echt wil. Hem goed observeren, lezen, dingen uitproberen, veranderen wat niet werkt, handhaven wat wel werkt. En zo onstaat een passend dagritme en een passende leefomgeving.

Van daaruit onstaat er innerlijke rust en een welbehagen in het paard, zodat het paard open kan staan voor communicatie met de mens.

Lekker rollen na een regenbuitje en dan lekker grazen samen met hondje Beau

0 reacties op “Maatwerk-voor-een-ex-hengst

Plaats een reactie


*